آه ای کلام ناگفته احساس هنوز آبستن من هنوز در این ثانیه های کند از زمانه مجبور به باقی ماندن ... خیره شدن هستم و هنوز خبری از خبری خوش نیست 

       

دلم می خواهد چیزی بگویم اما نمیشود

دلم میخواهد گریه کنم باز هم نمی شود

دلم میخواهد بر گردی اما ...

دیروز قدمهای یک غریبه با تو بود

و چه بد که هنوز من دوستت دارم

       

       

امروز دوستتم داری فردا نه متنفری حتی از حضور من

چرا امرو دلتنگی بی تابی فردا نه بی تفاوت ...

چرا انقدر زود دوست داشتن و داشتن به پایان رسید و

حالا من اینجا درست در مرکز نداشتنم پایان راه آیا فراموشیست 

برای من که بی تو حتی جایی در ذهن خود میز نخواهم داشت

نمی خواهم دیگر بازگردی می خواهم من بروم من ترک کنم

این بی هویتی خود را من تو را دوست داشتم می پرستیدم

چه بی رحمانه نه؟ تو به دیگران می گویی فلانی دیوانه است

چون هنوز مرا در دل دوست دارد و به خیالش من نیزی باز می گردم

شک نکن می دانم که می آیی اما من دیگر قصد سفر دارم شعرها

و نامه های کهنه ام سهم تو بدرود عشقی را که هیچگاه شکوفه نداد

من دیوانه ام اما تو دیوانه تر از من که آواره ی عشق بودی و می دانی

عشق در همین نزدیکی هاست هنوز جستجو می کنی

       

ای لحظه های غم انگیز انتظار نگاه کنید سقف آرزو هنوز تاریک است نه دیگر هیچ نگویید مهم نیست آری دقیقه های آخر نزدیک است ای لحظه ها چرا بد بودید ؟ ... من که تا توانستم صبر کردم چه شبها با اشک خوابیدم صبحها گلویم را با گریه تر کردم ای لحظه ها بگویید گناه من چه بود ؟ اینکه همیشه بی ریا بودم این رسم مردانگی نبود اصلا شما بودید ولی همیشه تنها بودم چه آرزوها در دلم خشکید گل عشقم پژمرد خدا دیشب چشمهایم را بوسید صبح دیدم پلکهای شعر من تر شده . . . شکایت از شما علاج درد نیست هیچ کس دیگر نمی تواند دلم را شفا دهد همی چند روز دیگر یکی می آید و امتیاز شعرهای ناگفته ام را می خرد . ای لحظه ها مروت نبود اینگونه بر من جفا کنید من شکایتم را تا خدا بردم همانجا گریستم تو را بخشیدم و غصه ها را به دست باد سپردم حالا راحتم و حرفی برای گفتن نیست این تو و این هم جوشش ترانه های من دوستت داشتم نفهمیدی ای لحظه های غم انگیز ای لحظه ها تقصیر تو نیست که دیگر نمی خواهی دوستم داشته باشی

       

چه کسی نگاهت را بر من پنهان کرد و چشمانت را بر من بست ؟

چه کسی گوشهایت را از ترانه هایم دزدید ؟

آیا می دانست که من بی تو چگونه خواهم سرود ؟

آیا می دانست که من ترانه هانم را با کدامین نگاه آویز تنهاییهایم خواهم کرد ؟

آیا با خود اندیشیده بود که دلتنگنهایم را کدامین آواز سبز از غصه ها تهی خواهد کرد ....؟

ای کاش هرگز نمی گفتم فردا دلم برایت تنگ نخواهد شد

نوشته شده توسط غریبه در  یکشنبه 5 شهریور 1385 و ساعت 09:08 ق.ظ
ویرایش شده در سه شنبه 7 شهریور 1385 و ساعت 01:08 ق.ظ

       

غریبه من اینجا نیست سالهاست که  پنهانش می کنم حتی آن زمان که بود ُ. . .

   من غریبه ام را از آشنا بودنش می شناسم تو او نیستی دهانت

بوی دروغ می دهد قلبت بوی نفرت وشکست و ذهنی که بوی گندیدگی

آن مشامم را آزار می دهد بوی فریب . می خندم به تو که چه ساده لوحی که

به خیالت غار غار تو را با صدای خوش عندلیبم اشتباه میگیرم

بخوان باز هم بخوان که ناله های تو بشارت بر تنفس عشقم غریبه ام

و بازگشت او می دهد بخوان و ادامه بده